نقرس در افرادی که برادر، پدر، خواهر یا مادر مبتلا به این بیماری دارند، نوعی از آرتریت که اغلب باعث درد شدید و ناگهانی در مفاصل میشود، عمدتاً به دلیل ساختار ژنتیکی ایجاد میشود، اما در صورتی که مشروبات الکلی زیاد بنوشند یا دارای اضافه وزن باشند، میتواند به طور قابل توجهی بدتر شود.
اگرچه نقرس میتواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد اما داشتن یک خویشاوند درجه یک مبتلا به این عارضه در مقایسه با فردی که بستگان درجه یک مبتلا ندارد، خطر را تقریباً دو و نیم برابر افزایش میدهد.
نتایج مطالعه اخیر در میان مردم کره جنوبی که موضوع آن بررسی دلایل احتمالی نقرس در خانوادهها است، به این سؤال پاسخ میدهد که آیا علت ابتلا به نقرس ژنتیک است یا رفتارهایی مانند مصرف زیاد الکل یا شیوه زندگی احتمالی که ممکن است منجر به اضافه وزن یا چاقی شود.
این عرضه زمانی رخ میدهد که سطح اسیداوریک در خون بالا باشد و منجر به جمع شدن کریستالهای تیز در داخل و اطراف مفاصل میشود که باعث حملات ناگهانی و شدید درد، تورم، قرمزی و حساسیت در یک یا چند مفاصل، اغلب در انگشت بزرگ پا ظاهر میشود.
بیش از 8 میلیون آمریکایی به نقرس مبتلا هستند و در مردان بیشتر از زنان رخ میدهد.
این مطالعه که در Arthritis Care and Research، مجله کالج روماتولوژی آمریکا منتشر شد، همچنین نشان داد که در افرادی که هم بستگان درجه یک مبتلا به نقرس دارند و هم وزن اضافی دارند، خطر ابتلا به نقرس در آنها بین چهار تا شش برابر نسبت به جمعیت عمومی بدون ابتلای نقرس در خانواده یا دارای شاخص توده بدنی بالا BMI افزایش مییابد. این خطر با اضافه وزن افزایش مییابد و بالاترین خطر ابتلا مربوط به افراد چاق با BMI بالای 30 است.
اگر فردی به شدت الکل مصرف میکند و یکی از بستگان درجه یک او مبتلا به نقرس است، خطر ابتلا به آن تقریباً سه برابر جمعیت عادی بدون نقرس یا گرایش به نوشیدن زیاد الکل افزایش مییابد.
ارتباط این بیماری با غذا و نوشیدنی ناشی از تجمع اسیداوریک در خون است که محصول تجزیه پورین است، یک ماده شیمیایی موجود در برخی غذاها از جمله آبجو و شراب، جگر و سایر گوشتها، برخی از غذاهای دریایی و نوشابههای حاوی فروکتوز.
“این نشان میدهد که بیشتر تأثیرات خانوادگی در واقع ژنتیکی است نه ناشی از عوامل محیطی مشترک و یک یافته مهم است.” این جمله متعلق به دکتر آبیشک، پروفسور روماتولوژی در بیمارستان دانشگاههای ناتینگهام مورد تأیید NHS در بریتانیا است.
او میگوید: «افرادی که بستگان درجه یک مبتلا به نقرس دارند باید مصرف الکل خود را به حداقل برسانند و وزن بدن خود را سالم نگه دارند تا خطر ابتلا به نقرس را در آینده کاهش دهند.»
آبیشک خاطرنشان میکند که “مدیریت تهاجمی وزن اضافی و مصرف زیاد الکل ممکن است از شروع نقرس جلوگیری کند یا نتایج آن را در افرادی که قبلاً این بیماری را دارند بهبود بخشد.”
در میان افرادی که یک برادر مبتلا داشتند، آنها سه برابر بیشتر از افرادی که برادر مبتلا نداشتند، در معرض خطر بودند.
خطر ابتلا به افرادی که پدرشان به این عارضه مبتلا بود، 2.5 برابر بیشتر بود، در حالی که آنهایی که خواهرشان مبتلا به نقرس بود، تقریباً دو برابر این خطر بود. خطر ابتلا به افرادی که مادرشان به نقرس مبتلا بود، 1.5 برابر بیشتر از افرادی بود که مادرشان به نقرس مبتلا نبودند.
“مردم فقط باید الکل را کنار بگذارند تا خطر ابتلا به نقرس را کاهش دهند. ما نمیتوانیم والدین خود را انتخاب کنیم، بنابراین بیشتر ما باید وزن خود را کاهش دهیم و الکل را به حداقل برسانیم.” این جمله متعلق به دکتر بروس روچیلد، استاد پزشکی در IU Health و یکی از همکاران پژوهشی در موزه کارنگی در پیتسبورگ ایلت پنسیلوانیا است.